Sitemize Hoş Geldiniz - Ankara Rehberi

Her Tarafım Ber Taraf

Her Tarafım Ber Taraf

Her tarafım yara bere içinde. Bak işte her tarafım bertaraf. Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bir tek. Elbet benimde kanattıklarım vardı. Peki hangi yolun sonu bu vardığım? Yada yüreğimde ki neyin kavgası?

Oysa böyle öğretmemiştin sen bana anne? Hani büyüyünce hersey güzel olacaktı? Neden eski tadı yok hiçbirşeyin? Uff olduda hisler, kaçmaya çalıştığım gerçekler gibi avuçlarımda mı kanadı?

Bazen öyle bir karanlık ki heryer, hiçbir geceme doğmuyor Güneşler. Yok bıkmadım. Ama yoruldum sanki biraz. Ne önümde yol bitiyor, nede bu kahrolası merdivenler.

Hayallerin bile eski tadı yok anne. Bilmem sorun bende belkide. Günahsız o masum çocuk değilim artık. Bak yine kirlendim anne.

Eskiden sadece beni dövmenden korkardım. Oda oyun tatlıysa umurumda olmaz, dilediğim gibi Çamura batardım. Şimdi korktuğum ne çok şey var bir bilsen anne. Hem sen neden kızdın ki bütün Çamura bulandım diye? Artık ne adamlık, ne insanlık kalmış. Gördün mü? Ben çamurda kağıt gemilerimi yüzdürürken, herkes bataklıkta kalmış.

Boşver bugün sahip olduğum herşeyi. Hem onları ben istememiştim ki. Sistem zorladı beni. Alacaksın yapmak zorundasın diye. Hepsini kaybedeyim. Kağıttan gemilerim duruyor mu anne? Belki bir kaç oyuncağımda kalmıştır sende. Bana onları geri ver. Sonra unuttum söylediğin ninnileri. Hadi kucağına al beni. Büyüklük kimin isterse onun olsun. Hem söz hemen kirletmeyeceğim kıyafetleri mi. Ne zaman istersen bakkalada giderim. Hadi ver bana ilk okul defterimi. Hiç arkadasım olmasın bugün ki gibi. Topacini çeviriyor mu hayla cin ali?

Tekrar kırmızı önlüklü Burak olayım Kırıkkale’de. Senin saçların dalgalı beline kadar uzanıyor. Beni bir daha hiç büyütme emi anne.

İnsaflı çocuklardık biz. Sokakta yaralı bir hayvan görsek hemen sahiplenir, eve sokmak için sizi Nasıl ikna etmeye çalışırdık? Oda olmadı dolaptan peynir süt aşırır beslerdik. Şimdi düşenede bir tekmede benden diyerek vuruyorlar anne.

Hem ben anneler gününde odamı toplamıştım hatırlıyormusun anne? Anneler günü hediyesiydi. İşte o Zaman’dan beri heryer dağınık bende. Hadi tekrar toplayım gidelim o güne.

Eskiden bir kuru ekmek yeterdi Mutlu olmak için. Şimdi ne yesek nafile. Tekrar minik Burak olayım tut ellerimden. Beni bırakma. Kaybolurum. Bir daha hiç büyütme anne. İşte herşey çekilmez olduğunda. Bazen yeniden doğur beni anne. Akasyalar, Peygamber çiçekleri, fesleğenlerin gölgesinde . Yıldızlara yürüyelim seninle. Tekrar öğret bana. Sağım neresi solum neresi. Ama bu defa hiç büyütme anne.

BuRaK aKCa – Aralık 2015

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ